Mostrar mensagens com a etiqueta palabras. Mostrar todas as mensagens
Mostrar mensagens com a etiqueta palabras. Mostrar todas as mensagens

1/26/2010

mequetrefe!!:::


Este vocábulo de orixe portuguesa emprégase desde comezos do século XVII, co sentido de ‘suxeito entrometido e inútil’.Trátase dunha palabra composta por meco (en portugués antigo, ‘libertino’), proveniente do latín moechus ‘adúltero’ e trefe ‘traveso’, procedente do hebreo ‘carne botada a perder’.

mamotreto:::


Esta palabra úsase a día de hoxe para falarmos dun “obxecto grande” e tamén como “libro moi grande, irregular e deforme”.
Para os antigos gregos e romanos, a voz grega mammothreptos e a do latín tardío mammothreptus aplicábanse ao ‘neno que mamaba durante moito tempo’. O vocablo grego significaba, literalmente, ‘criado pola avoa’ e formárase mediante la xuxtaposición de mamme ‘avoa’ e threptós ‘criado’. Podería ter ese significado en alusión ao feito de que o neno mamaba tanto tempo que súa nai volvíase avoa.

abracadabra:::


Esta palabra apareceu cara ao século II da nosa era, inscrita en amuletos, e críase que posuía certas calidades máxicas. O nome tomouse da palabra grega abraxas, que designaba un amuleto no que o termo latino abracadabra aparecía once veces, cada vez cunha letra menos ata terminar cun a.

O uso destes amuletos era común na secta dualista dos gnósticos —crían nun deus e un demo igualmente poderosos—, que pensaban que a salvación podía ser obtida mediante o coñecemento esotérico, a que chamaban gnose. Esta secta foi fundada no século II por Basílides, un profesor da Universidade de Alexandría, quen postulaba a existencia de Abraxas, un ser que el vinculaba ao culto ao Sol. Ás sete letras gregas de abraxas atribuíanselles números, cuxa suma guindaba un total de 365, a cantidade de días que a Terra tarda en percorrer a súa órbita.

Lingüístas ingleses sinalan que o vocábulo latino se pode orixinar na expresión aramea abhadda kedabrah, que significa 'desintégrate (un mal ou unha enfermidade) como esta palabra'.

11/07/2009

Rúa Tupinambás:::

A conto de que vén isto? xa o saberedes... de momento saber onde queda e que é. Picade no enlace e vede de onde vén esta palabra, o nome da rúa de Sao Paulo da que se falará en breve ltpt xa sabe algo disto...



http://www.rosanevolpatto.trd.br/lendatupinambas.htm

8/28/2009

PORCA!!!:::

Todos sabemos que unha porca é unha peza cilíndrica con rosca que se adapta a un parafuso, pero diredes vós... que ten que ver iso coa porca do porco? Pois resulta que PORCA con o breve en latín era o mesmo que hoxe en castelán "tuerca" e PORCO tamén con o breve era o animal. Para a nosa PORCA animal dicían SCROFA.O feito de que desaparecera este termo e se metera PORCA foi pola semellanza con PORCO ao facer un feminino lóxico pero tamén por cuestións semánticas de parecidos que explican moi ben os kukuxumusu

8/20/2009

vai pola sombra:::


Cando o sol apreta tod@s buscamos un sitio á sombra, pero... de onde vén a sombra?, quero dicir a palabra sombra! Ten a súa curiosidade porque os latinos falaban de UMBRA e daí vén a nosa sombra pero COMO? Moitas linguas dino aínda así hoxe pero nós non, na Península Ibérica metéuselle un ese que seguramente (segundo Corominas é así) veña da palabra "sol", porque sen sol non hai sombra...

7/08/2009

peseta::::::::::::::::::::::::


esto é un sestercio da época de traxano, tiña un valor de dous ases e medio, representabase con HS; o H facía referencia ao número romano DOUS ()atravesado por unha liña, mentres que o S era a abreviatura de SEMIS (`medio´)
os ianquis, para representar a moeda do dólar superpoñendo as dúas letras de aí xorde o
peseta vén, como non, de CATALUNYA, de peceta, diminutivo de peça: referíase á peza que valía dous reás de prata. Espallouse pola península debido ao poderío económico do reyno de Catalunya e escribiuse tal e como dicían eles, con : peceta--peseta.
o euro matouna.

7/02/2009

CHIMPÍN:::


A palabra CHIMPÍN non se atopa facilmente nos dicionarios, é un neoloxismo creado polo xenio galego para definir o que en lingua estandar se chama MOTOCULTOR, podémolo atopar definido deste xeito:
"motocultor < moto- + -cultor
cast: motocultor ingl: cultivator alem: Kultivator
s m AUTOM Máquina automotora dun só eixe que se emprega para traballar a terra. Está composta por un chasis que leva o motor, as rodas e as ferramentas, e poden ser arrastradas ou empurradas.
Ben, e de onde vén a palabra Chimpín? primeiro dicir que non todo o territorio lingüístico galego escolleu esta forma, así no Barbanza é o MATRUQUILLO, e mesmo na nosa zona lle chamamos MAQUINILLO...
CHIMPÍN é unha voz onomatopeica derivada dun verbo galego, chimpar, que tamén se coñece en portugués pero ollo NON EN CASTELÁN.Vede o anuncio en castelán de venda dun chimpín...


"Vendo chimpin restaurado, en perfecto estado.
-Dirección hidraulica.
-Bañera giratoria 180º.
-Basculante hidraulico.
-Traccion delantera, Direccion trasera.
-4 velocidades y Retroceso.
-Claxon.
-Focos delanteros y traseros.
-Motor Diesel.
-Autorradio con altavoces"

Ben, segundo se pode atopar en distintos dicionários, a palabra
chimpar ten orixe nunha voz onomatopeica que significa o seguinte (digalego.com):


1 v t Derrubar algo que está no alto cara ao chan.

2 v t Lanzar unha cousa con forza máis ou menos lonxe.

3 v t fam Botar a alguén dun lugar ou cargo en que estaba.

4 v i Dar un salto.

5 v pron Botarse desde un lugar elevado.


SIN: arrebolar, cimbrar, guindar, tirar, expulsar (cult), choutar, saltar, lanzarse.

A relación semántica entre este verbo e o substantivo chimín está clara, daí xorde unha das voces modernas peculiares da lingua galega, non esquezamos que o xenio creador galego adopta múliples vocablos para as novas realidades coas que convivimos, conf con MUÍÑO DE VENTO: virolo, virandolo, viravento, muíñolo...

Para rematar, aí vos vai o enlace a un blog de chimpín...
http://chimpin.blogspot.com/

6/29/2009

ABUR:::

NACE unha nova sección neste blog... PALABRAS
Con ela vou falar daquelas palabras que son curiosas ou me chaman a atención
hoxe tócalle a ABUR!!!!

chegou ao galego do euskera AGUR, pero non é plenamente vasca porque aló tomárona do latín AUGURIU, que xa nos soa máis, a augurio, agoiro... pois é iso. Usábase coa idea de desexar bos augurios, fixádevos como din os italianos... AUGURI!
Os clásicos tiñan o augur que era o encargado de interpretar as vontades dos deuses, miraban as aves, os ventos, as vísceras... pero non vos enredo máis Ves como sabes?
ABUR!!!!