Traxedias do Minho:::

 As "Comédias do Minho" son agora "Tragédias do Minho". Onte presentouse no Salao Paroquial de Bela (Monçao) a última produción da compañía cooperativa dos municipios da rexión miñota. Atopar o Salao foi o máis dificil, pero unha vez alí estoupou a maxia do teatro. O salón é unha casa minhota, no centro da sala un grande braseiro. Alí, entre fume e humidade, deuse o teatro de cercanía, unha historia da afastada Irlanda que encadraba perfectamente no ambiente miñoto. Unha fada visitounos para levarnos cos seus encantos...

Durante o Inverno, família e antepassados vão assombrar as aldeias e os montes com histórias vindas duma terra de nevoeiro e mistério, sonho e morte, encanto e medo. A obra dramática de W.B. Yeats, poeta irlandês cheio de norte, é desconhecida em Portugal. São dezenas de peças entre a grande herança celta e as histórias milenares. Aqui, é apresentada uma delas, com algumas músicas, num serão de teatro em que a vinda das fadas ameaça a vida dos homens. 

ENCENAÇÃO João Pedro Vaz TRADUÇÃO E DRAMATURGIA Constança Carvalho Homem CENOGRAFIA Sissa Afonso CONSTRUÇÃO DO CENÁRIO Tudo Faço LUZ E MÚSICA Vasco Ferreira (a partir de músicas tradicionais irlandesas e galegas) COCRIAÇÃO E INTERPRETAÇÃO Luís Filipe Silva, Mónica Tavares, Tânia Almeida, Rosa Quiroga, Rui Mendonça, Valdemar Santos e Vasco Ferreira MONÇÃO 07 NOV | Bela – Salão Paroquial | 21h00 08 NOV| Monção – Cine Teatro João Verde | 21h30 09 NOV | Moreira – Salão Paroquial | 21h00 10 NOV | Cortes – Junta de Freguesia | 21h00 VN CERVEIRA 14 NOV | Lovelhe – Junta de Freguesia | 21h00 15 NOV| VN Cerveira – Fórum Cultural | 21h30 16 NOV | Campos – Centro de Cultura | 21h00 17 NOV | Gondar – Salão Paroquial | 21h00 VALENÇA | 21 a 24 NOV (Horários e locais a definir) MELGAÇO| 28 NOV a 01 DEZ (Horários e locais a definir) P COURA | 05 a 08 DEZ (Horários e locais a definir)

TOC-TOC::

Comedia ben lograda, moi comercial. Leva máis de 300 funcións e 2 anos enriba das táboas en Barcelona, unha versión leva 5 anos en Madrid e tamén está sendo representada en distintos puntos de América. Aí vai a sipnose:

Toc Toc ens presenta sis personatges amb Trastorn Obsessiu Compulsiu (TOC) que coincideixen a la consulta d’una eminència en psiquiatria amb l’objectiu de resoldre els seus problemes. Cadascun d’ells té un TOC particular i diferent del dels altres personatges. El psiquiatra no arriba mai a la consulta i seran ells mateixos els que hauran d’analitzar els seus respectius trastorns i ajudar-se mútuament, cosa que acabarà en una teràpia de grup que tindrà unes conseqüències delirants i sorprenents. Enginyoses dosis d'humor perfilen un ventall d'obsessions amb les quals gairebé és impossible no identificar-se en algun moment.

Goodbye Barcelona:::

En 1936 o fascismo esténdese por toda Europa, máis de 42.000 persoas arriscan as súas vidas para defender a vida de xentes inocentes, GOODBYE BARCELONA é un exercicio de memoria a 75 anos do incio da Guerra Civil española, inspirado en relatos reais dos brigadistas internacionais.

As historias de amor e supervivencia que se entrecruzan están contadas e cantadas a tan alto nivel que poñen a pel de galiña. Goodbye Barcelona, no Teatro Raval de Barcelona, un musical que se atreve a contar a historia que tanto tempo levamos ocultando.

O Decamerone chegou á Estrada:::

O Decameron chegou ao Teatro Principal da Estrada nunha aposta bastante arriscada de Cándido Pazó, digo arriscada pois o espectáculo baséase na narración oral, unha hora e media de monólogo contista.  A posta en escena foi elegante e moi simple; un sillón, un percheiro e uns poucos xogos con luces e música gravada. O contador, traxeado de branco centrou a narración en todo momento mesturando a función de contador coa de actor, facendo mínimas representacións dos personaxes que ían saíndo no discurso. Do texto de Boccaccio extraeu o argumento de oito contos pero alterando personaxes e reducindo tramas. Se o Decameron destaca por algo é polo uso da intelixencia para o beneficio propio por parte dos personaxes e isto quedou un pouco ensombrecido polos contidos máis eróticos, sobre todo a medida que avanzaba a función. O público non estivo especialmente receptivo, sobre todo ao comezo onde os aplausos tímidos daban paso dun conto a outro. Contra ao final foise quentando o patio de butacas. Se algo sobrou, ao meu parecer, foron os chistes e anécdotas que intercalou (improvisadas elas) nesa arte que ten o contacontos de "abrir ventás". En definitiva, Boccaccio deixou unha obra con moitas máis posibilidades que as que explotou o monologuista de Vigo, quen -iso si- defendeu dignamente algunhas das historias a pesar de usar poucos recursos teatrais.

O Decameron no Teatro Principal:::

Hoxe venres 18 chega ás 21.00 h o DECAMERON ao Principal da Estrada. Logo de varios anos estancado nos anos 1.400 e pico toca volver. A aposta é arriscada, tendo en conta que se trata de Cándido Pazó, que non conta con actores e que basea o espectáculo nos monólogos. Sendo quen é xa se supón que historias do DEC vai reproducir; as máis instínticas, pero aínda así, e tendo en conta que o actor-director é home do teatro en todas as facetas (autor, director, actor...) seguro que non vai defraudar.

A cousa é de risa e dura DÚAS HORAS!!! polo que habemos ver a versión enteira. A entrada custa 5 euriños. Esta é a sipnose: Trátase dunha particular adaptación do Decamerón de Giovanni Boccaccio. Trátase dun espectáculo unipersoal no que, baixo o subtítulo “Historias para tempos ruíns”, Cándido Pazó adapta algúns dos contos máis divertidos e mordaces deste clásico italiano do século XIV, buscando sacar o máximo proveito das metáforas que poden establecerse respecto da actual situación social e económica. Seguindo a fórmula empregada en “Memorias dun neno labrego”, a combinación de teatro e narración oral, consegue, da man de un dos máis destacados narradores da escena galega, artellar un espectáculo cómico de grande carga irónica e ritmo dinámico, onde as gargalladas actúan como catarse fronte da meirande epidemia contemporánea: a peste económica.

Venres 4 ás 21h no Milladoiro:::

No ano 2031, centenario da Segunda República Española, unha aldea situada nun recuncho do río Ulla desafía ao estado español cun ultimato radical: ou soberanía fiscal ou independencia. España, unha ditadura constitucional desde a reforma administrativa do ano 23 inducida por sucesivas crises económicas, está gobernada por un único partido legal, o Partido Popular Obreiro Español (PPOE) baixo o liderado de Mario Conde Roa e o reinado borbónico de Froilán I. Xa non existen os concellos nin as autonomías, e as decimonónicas deputacións provinciais administran todo o territorio do estado. Pero a aldea de Gundián, vítima dun conflito interprovincial non resolto entre a Deputación da Coruña e a de Pontevedra, ten os seus propios problemas. Tras anos de abandono, novos veciños e veciñas retornados das cidades tratan de sobrevivir na parroquia redimindo hortas e leiras e pagando elevados impostos por partida dobre a ambas deputacións. Con todo, carecen dos mínimos servizos sociais, pois ningunha das deputacións se sente obrigada a concederllos.

MOFA E BEFA no Teatro principal da Estrada, que románticos!!!:::

Foi unha nova obra dos MOFA & BEFA guiados pola voz narradora de Quico Cadaval, seguían o método de Shakaspeare para ignorantes e, desta volta, déronnos unhas leccións sobre o romantismo. Se mesturamos a calidade do narrador, "un simple erudito" e o pallasismo dos actores queda unha obra digna, dignísima de ver para rir e aprender.

ESTREA DE "DISFUNCIÓN CONTÍNUA":::

Este serán (ás 20.30h) puidemos ver a obra debut desta nova compañía de teatro amateur da Estrada, vencellados á asociación Unidade Veciñal Estradense, colleron este nome polo seguinte motivo: disfunción como antónimo de «función» e contínua porque teñen pensado seguir dando guerra.

CÓNCAVO CONVEXO
Conta a historia de dúas mozas ás que lles falla o coche nunha noite de treboada. Acaban pedindo axuda nunha casa na que suceden cousas estrañas. Nada será o que parece.
A valoración é moi positiva pois o tempo da función pasou voando, a obra é amena e favorece a reflexión. Parabéns e que continúe a función.

NOVIDADES Chévere!!!:::

A obra Cirtizen andará nos próximos meses por Galicia adiante (tamén con versión para aló do Padornelo e a Canda). Hoxe preséntanse no auditorio da Ramallosa (Teo) como compañía residente neste concello próximo onde, tamén en breve volverán as ULTRANOITES. Comeza a NOVA-ERA-CHEVERE!!!


Estarán por todo o estado con Cirtizen, e de xira por Galicia nas próximas datas. Hai que achegarse pois paga moitiño a pena... e, en breve, ULTRANOITES en Teo.

Entrevista a Patricia de Lorenzo e a acceso á web coas datas dos espectáculos en marcha
Se non sabes dos últimos acontecementos sobre a NASA aquí atoparás info.

O último cowboy:::

acceso á web
O intento foi bo; o actor e a actriz desta compañía demostraron unha vez máis a súa valía ante un texto moi longo, pouco profundo e que implicaba tan pouco movemento en escena que o público non foi capaz de bater palmas. Mágoa, pois o tema podía estar máis explotado e esa "comedia ácida" ficou en aceda, polo menos no sabor de boca que se saboreaba nas butacas...
E isto non é unha crítica...

TANGO / Sarabela Teatro:::

acceso á web

O tango do título é un baile-reto no que se amosan as relacións internas dunha familia, concibida como metáfora da sociedade e que serven para amosar de forma traxicómica e grotesca o mundo contemporáneo e o tema da rebelión xeracional. "Tango" é unha das obras máis relevantes do teatro europeo en todo o mundo. Reclama a necesidade dunha nova comprensión dos tempos que vivimos.

A acción desenvólvese na casa dunha familia moi particular. A extravagante avoa Lilith e a tía Xena, aparentemente inofensiva, son as representantes da xeración máis vella. O pai, de nome Stomil e a nai, Eleanora, son artistas que pertencen a unha vangarda desaparecida, que se manifesta a favor da liberdade do individuo e que se comporta de xeito descoidadamente "informal". O fillo, Artur, que estuda tres carreiras, e Ala, a súa moza, son os membros máis novos. Prepáranse para casar con toda a "pompa" e crear así unha nova familia. Porén, primeiro Artur cre que ten que ordenar o caos que impera ao seu redor. Tamén habita a casa un misterioso estranxeiro...

O drama comeza cando a un certo Hamlet lle dá por ordenar o mundo.

A filla de Woody Allen:::

Queres coñecer á filla de Woddy Allen? clica aquí!

A fazer teatro no Porto:::

teatro em gaia:::

IN, teatro elegante:::

Desta volta no Teatro Principal da Estrada, impresionante!


páxina web da compañía

Melhor solo que mal acompanhado:::

Hora de início: 21h30 (hora local)Teatro Flaviense de Chaves quinta feira esta semana
Aparentemente, Luduvico é um homem que não se distingue da restante massa de funcionários que o rodeiam, excepto, talvez, no nome. Entra todos os dias à mesma hora, no mesmo cubículo que lhe serve de escritório.
Tem hora marcada para tudo: receber e-mails, ouvir o telefonema mal disposto do chefe, abrir a sua lata de Coca-cola, enviar os seus faxes... Mas há segredos insuspeitáveis escondidos na carapaça aborrecida de Luduvico: O sonho obsessivo de tocar clarinete.
Esta é uma criação que extravasa as fronteiras de géneros convencionais para se converter num espectáculo que procura a universalidade do humor e da poesia visual.

Peça de teatro “Ay Carmela”:::

Na quinta-feira 31 de Março, às 21h30, sobe ao palco do Cine Teatro Bento Martins a peça “AY CARMELA” pela Companhia de Teatro das Beiras.

Sinopse: Perdidos numa noite de nevoeiro e fome, dois anónimos “artistas de variedades”, caem em território inimigo. Aí, em troca da liberdade, são obrigados a apresentar o seu espectáculo às tropas vencedoras e aos prisioneiros vencidos…

Texto: José Sanchis Sinisterra | Encenação e tradução: Gil Salgueiro Nave | Interpretação: Fernando Landeira e Sónia Botelho | Cenografia e Figurinos: Luís Mouro | Desenho de Luz: Vasco Mósa | Sonoplastia: Helder Filipe Gonçalves

Org.: Ass. Chaves Viva / Município de Chaves / Teatro Experimental Flaviense / EHATB